Ok, ik ben nu dus echt gestopt. Na 10 jaar gerookt te hebben (de laaste jaren 40 sigaretten per dag) is het klaar. Nou ja, eigenlijk is het helemaal niet klaar, maar ik zeg dat het klaar is en dus is het klaar.
Hoe gaat het tot nu toe? Hmm, klote. Dat is eigenlijk het enige juiste woord. Maar...twijfel ik om weer te gaan roken? Nee, dat zeker niet. Ik heb mijzelf iets beloofd en dat ga ik waarmaken!
Zaterdag om 17:00 uur plots besloten dat het genoeg was. Geen voorbereiding, geen hulpmiddelen; gewoon niet meer doen.
Achteraf misschien een beetje te impulsief, maar voor ik het wist had ik 2 uur niet gerookt. Omdat ik dit eigenlijk nooit eerder bewust had gedaan, besloot ik dat ik maar gewoon door moest zetten.
Zaterdagavond een feestje. Hoe het is gelukt weet ik nog steeds niet, maar ik heb niet gerookt. Met mijn handen in mijn zakken een beetje rusteloos heen en weer gewandeld.
De eerste nacht slecht geslapen! Veel wakker, vaak tussen droom en werkelijkheid in. Toch wel uitgerust wakker geworden.
Zondag ging redelijk. Uiteindelijk wel volgehouden, maar het is enkel omdat ik nog niet eerder zo ver ben geweest. Overdag afleiding gezocht en 's-avonds visite gehad. Kon er niet echt van genieten. Vroeg naar bed gegaan en weer slecht geslapen.
Inmiddels is het maandagochtend en heb ik mijn eerste rookvrij weekend overleefd. Ik vraag me af hoe, maar als ik de eerste 2 dagen kan volhouden, dan kan ik het de aankomende 2 dagen ook. En daarna zien we weer verder. Ik probeer bij de dag te leven.
Voor het eerst voel ik me nu goed bij mijn stoppoging. Het was misschien wat onvoorbereid, maar misschien is dat ook wel de enige manier waarop ik kan stoppen...
Gr,
Vlek...