Dag dag kinderen,
Ik zei altijd: "Ik weet niet of ik wel kan stoppen." Nu weet ik dat stoppen een kwestie is van doen en niet van kunnen. Iedereen kan stoppen met roken, iedereen. En nee, stoppen met roken kent geen geschikte momenten en er zijn altijd legio redenen om het nog een week uit te stellen. Maar dit uitstellen doe je alleen omdat je het stoppen niet aandurft.
Er komt vanzelf een moment dat je zo van jezelf walgt, dat je geen moment langer wilt roken. Dat geen enkel rook-excuus nog standhoudt, dat iedere reden om te roken omver gelachen wordt door de waarheid. Er komt een moment dat je in de spiegel kijkt en weet dat je je lichaam willens en wetens aan het verwoesten bent. Dat je door dat enorme rookgordijn plots iets ziet van diegene die je kan zijn. Dat je waarde gaat hechten aan de kwaliteit van je leven en geen minuut langer enig risico wilt lopen op een lichamelijk falen.
Je lichaam is gemaakt om jou een leven lang over deze aarde te escorteren, naar daar waar jij wilt gaan. Je hebt 2 benen die driftig doorstappen, 2 ogen die alert zijn en je waarschuwen wanneer er gevaar dreigt, 2 handen die het leven gemakkelijk maken en zelfs in de kleinste hoekjes kunnen friemelen om datgene te pakken waar je niet bij denkt te kunnen. Je hebt 2 longen om dat hele lichaam van zuurstof te voorzien. Om die 2 longen vol rook te zuigen, is te vergelijken met het constant met een hamer slaan op je 2 handen, gewoon omdat het zo lekker voelt.
Nee hè...zo werkt het niet.
Dat lichaam moet onderhouden worden, dat lichaam moet worden verzorgd en gekoesterd. Het is niet mogelijk het te vervangen. Ja deels, sommige organen kan je nog een keer op de kop tikken, maar jouw eigen lijfje..daar is er maar 1 van.
Ik houd van mijn lijf, zielsveel. Soms sta ik voor de spiegel en kan ik het wel vervloeken. 6 kilo te zwaar en en een kleine teen die eigenwijs de andere kant opstaat. Maar als ik de balans opmaak mag en moet ik mijn handen dichtknijpen met mijn lichaam, want het werkt! Tot in het kleinste detail functioneert mijn lijf. Het herstelt wanneer ik ziek ben, het breekt alcohol af wanneer ik mijzelf omver heb gezopen, het laat mijn wimpers automatisch knipperen, het verteld mij wanneer ik pijn heb, het zegt me wanneer ik moet eten en wanneer ik alles kwijt ben, als de hele wereld Vlek vervloekt dan altijd heb ik nog dat lijf dat met mij mee zal gaan, waar ik ook ga.
Tegen iedereen die dit dagboek leest en besloten heeft over een week te stoppen, wil ik zeggen: doe het nu! Kijk naar je peuken en gooi ze weg, wacht niet langer. Je bent het aan jezelf verplicht.
Dit is mijn laatste bericht. Het is klaar. Over en uit. Genoeg geschreven. Ik ga nu 6 kilo verhelpen. Zouden daar ook dagboeken voor zijn? www.vlek.stop6kiloblog.nl? Ik ga het maar eens onderzoeken, want hier heb ik weinig meer in de melk te brokkelen.
Ik wil jullie allemaal onwijs bedanken voor alle woorden en alle berichten die mij hebben geholpen door de moeilijke momenten heen te komen. Blijf schrijven.
Ik wens jullie een geweldig 2009, rook niet! Nooit! Ook die ene niet! Juist die ene niet!
Knufje
Vlek
