Vlek - Stoppen met roken dagboek

Profiel van Vlek
Thu 16 July 2009 10:47 - Blog

Dagdag,

Eigenlijk had ik mijzelf voorgenomen niet meer te schrijven, simpelweg vanwege het feit dat ik weinig meer te melden had. Verdwaald op het grote-boze www, kwam ik toevallig laatst mijn eigen weblog tegen en tot mijn verbazing kon ik nog inloggen. Ik las toen een bericht van een van jullie, waarin iemand zich afvroeg waar de succesverhalen blijven. Het is waar: na een tijd van stoppen verdwijnt de aanleiding om te schrijven; je groeit er overheen. Diegene die het niet volhouden stoppen ook met schrijven, want ze hebben hier niets meer te zoeken. Wat resteert is een grote groep 'stoppers', die dapper-door-blijft-pennen. Hulde aan jullie...

Bedankt voor alle (prive-)berichten die ik heb gekregen na het posten van mijn vorige bericht. Ik ben blij om te lezen dat dit sommigen van jullie heeft geholpen in de strijd.

Zelf heb ik nu >11000 sigaretten niet meer gerookt en heb ik >2600 Euro bespaard. Achteraf weet ik zeker dat stoppen met roken mij nooit was gelukt zonder dit dagboek. Vaak heb ik 'bijna' gerookt. In mijn dromen ging ik 40-sigaretten-per-dag zonder twijfel voorbij. Gisteren zat ik op het terras en zocht ik in mijn tas naar mijn sigaretten. Het is raar om te zien dat het ook, na bijna een jaar gestopt te zijn, nog steeds in mijn systeem zit.

?Ik ben geen succesverhaal. Stoppen is geen succes behalen. Het is realiseren wat je met je lichaam hebt gedaan en ingrijpen nu het nog kan. Zo snel mogelijk actie ondernemen, om de consequenties van je eigen stomme keuze te minimaliseren. Nooit zwelgen in zelfmedelijden, maar dankbaar zijn voor het besef wat je hebt gekregen. Het besef omzetten in daden. Stoppen! Zo snel mogelijk en zonder twijfel. Twijfel nooit aan je keuze en geef vooral nooit toe aan enig verlangen. Jij bent de klootzak in dit verhaal. Niemand heeft je gedwongen om te roken.

Start nooit een rechtzaak tegen welke sigarettenfabrikant dan ook. Sleep jezelf maar voor het gericht dat 'De Spiegel' heet. Stel jezelf maar de vraag waarom je deze daad begaan hebt. Wat was je motief en heb je enig idee welke schade je jezelf en je omgeving hebt berokkend? Moord word je ten laste gelegd. Met voorbedachte rade en in de wreedste vorm. ?
Wees opgelucht, want vrijspraak kan volgen. Je bent dader en rechter. Spreek jezelf vrij en stop, voor je een onherroepelijk vonnis over jezelf voltrekt.

Moeilijk is het niet meer, ik twijfel nooit. Geen sigaret komt nog in mijn mond. Ik heb het roken altijd gerationaliseerd. Feitelijk is het niet meer dan jezelf vergiftigen en er ook nog voor betalen. Daar kies je voor. Ook een verslaving is een keuze. Een moeilijke keuze, maar het blijft een keuze. Stoppen met een verslaving is ook een keuze. Niet meer en niet minder. 

Vergeet nooit waarom je bent gestopt. Ga het gevecht maar aan. Wanneer het moeilijk wordt begin je te grijnzen...Dan begint het gevecht pas. Dan komt het erop aan. De dagen dat het gemakkelijk gaat, is de kunst niet. Het is slechts de stilte voor de storm. Maar ook een storm gaat voorbij, dat staat vast. Hij zwakt af en na verloop van tijd wordt de storm een beetje lafjes, hij waait minder vaak. Een flauw windje; een rilling, niet meer. Je voelt het wel, maar glimlacht het weg; . 

De wind blijft verraderlijk. Soms kan hij je verrassen en lijk je te wankelen op een been, maar je hebt leren dansen en vind je evenwicht weer. Je weet inmiddels dat hij zal overwaaien. Ogen dicht en grijnzen. Jij wint!

Tue 30 December 2008 17:08 - Blog

Dag dag kinderen,

Ik zei altijd: "Ik weet niet of ik wel kan stoppen." Nu weet ik dat stoppen een kwestie is van doen en niet van kunnen. Iedereen kan stoppen met roken, iedereen. En nee, stoppen met roken kent geen geschikte momenten en er zijn altijd legio redenen om het nog een week uit te stellen. Maar dit uitstellen doe je alleen omdat je het stoppen niet aandurft.
Er komt vanzelf een moment dat je zo van jezelf walgt, dat je geen moment langer wilt roken. Dat geen enkel rook-excuus nog standhoudt, dat iedere reden om te roken omver gelachen wordt door de waarheid. Er komt een moment dat je in de spiegel kijkt en weet dat je je lichaam willens en wetens aan het verwoesten bent.  Dat je door dat enorme rookgordijn plots iets ziet van diegene die je kan zijn. Dat je waarde gaat hechten aan de kwaliteit van je leven en geen minuut langer enig risico wilt lopen op een lichamelijk falen.

Je lichaam is gemaakt om jou een leven lang over deze aarde te escorteren, naar daar waar jij wilt gaan. Je hebt 2 benen die driftig doorstappen, 2 ogen die alert zijn en je waarschuwen wanneer er gevaar dreigt, 2 handen die het leven gemakkelijk maken en zelfs in de kleinste hoekjes kunnen friemelen om datgene te pakken waar je niet bij denkt te kunnen. Je hebt 2 longen om dat hele lichaam van zuurstof te voorzien. Om die 2 longen vol rook te zuigen, is te vergelijken met het constant met een hamer slaan op je 2 handen, gewoon omdat het zo lekker voelt.

Nee hè...zo werkt het niet.

Dat lichaam moet onderhouden worden, dat lichaam moet worden verzorgd en gekoesterd. Het is niet mogelijk het te vervangen. Ja deels, sommige organen kan je nog een keer op de kop tikken, maar jouw eigen lijfje..daar is er maar 1 van.

Ik houd van mijn lijf, zielsveel. Soms sta ik voor de spiegel en kan ik het wel vervloeken. 6 kilo te zwaar en en een kleine teen die eigenwijs de andere kant opstaat. Maar als ik de balans opmaak mag en moet ik mijn handen dichtknijpen met mijn lichaam, want het werkt! Tot in het kleinste detail functioneert mijn lijf. Het herstelt wanneer ik ziek ben, het breekt alcohol af wanneer ik mijzelf omver heb gezopen, het laat mijn wimpers automatisch knipperen, het verteld mij wanneer ik pijn heb, het zegt me wanneer ik moet eten en wanneer ik alles kwijt ben, als de hele wereld Vlek vervloekt dan altijd heb ik nog dat lijf dat met mij mee zal gaan, waar ik ook ga.

Tegen iedereen die dit dagboek leest en besloten heeft over een week te stoppen, wil ik zeggen: doe het nu! Kijk naar je peuken en gooi ze weg, wacht niet langer. Je bent het aan jezelf verplicht.

Dit is mijn laatste bericht. Het is klaar. Over en uit. Genoeg geschreven. Ik ga nu 6 kilo verhelpen. Zouden daar ook dagboeken voor zijn? www.vlek.stop6kiloblog.nl? Ik ga het maar eens onderzoeken, want hier heb ik weinig meer in de melk te brokkelen. 

Ik wil jullie allemaal onwijs bedanken voor alle woorden en alle berichten die mij hebben geholpen door de moeilijke momenten heen te komen. Blijf schrijven.

Ik wens jullie een geweldig 2009, rook niet! Nooit! Ook die ene niet! Juist die ene niet!

Knufje
Vlek

Thu 11 December 2008 13:16 - Blog

Soms zeggen beelden meer dan woorden..

3000 sigaretten niet gerookt, dat zijn 150 pakjes..

 

Peukje

Mon 8 December 2008 22:38 - Blog

Zozo, tadaa allemaal. Alles fijn? Ik lees nog veel hoor, alleen schrijven komt er niet vaak meer van. Eigenlijk ben ik ook gewoon steeds minder met het roken bezig. Raar dat iets wat zo je leven heeft beheerst, langzaam verwordt tot een verachtelijk iets. Let wel: ik ken mijn valkuilen...... het zijn de volgende:

  • Onverschilligheid
  • Denken dat ik niet meer verslaafd ben
  • Drank en in de kroeg
  • 1'tje kan wel

 Trouwens..ik ben hard op weg heel erg gezond te worden. Inmiddels ben ik al 10 weken gestopt en over een paar dagen alweer 3 maanden. Dat wordt mijn eerste kwartaal! Het is inmiddels een hele serieuze stoppoging geworden en ik wil het nu ook echt volhouden. 

Inmiddels ben ik hier een ervaren blogger geworden. Ik heb veel stoppers zien komen en nog meer zien gaan. Vaak vol enthousiasme begonnen, maar even vaak hebben ze stilletjes afscheid genomen. Toch is het leuk dat je namen gaat onthouden en sommigen al een hele tijd volgt. Een klein aantal houdt stand! Ik ben trots op jullie! Ik weet niet hoelang ik hier nog zal schrijven, er komt vanzelf een moment dat ik er niet meer aan denk. Dat het niet-roken zo normaal is, dat ik jullie vergeet. Maar voorlopig kijk ik nog hoor; ik heb het nog hard nodig om scherp te blijven.

Ik heb de update maar even gevisualiseerd met wat plaatjes...

 

Dit heb ik tot nu toe bereikt...

En daarom heb ik mijzelf dit gegeven..

 

Fender

Knufje,

 

Vlek

Wed 26 November 2008 13:09 - Blog

Tadaaaa

Wie had het ooit gedacht. Vlek die 60 dagen van het roken af is. Opgedonderd met het laffe gerook. Vlek glundert alleen nog maar. 

"Grmpff", dat was het enige dat ik kon bedenken toen ik mijn laatste sigaret uitdrukte: "de oorlog is begonnen..."
Inmiddels 2 maanden geleden heb ik de dood verklaart aan alles wat maar blauw is- en in het bijzonder aan de blauwe Galoises.

Na 24 uur begon ik mij zorgen te maken of mijn lijf dit wel aankon, het zomaar stoppen. Handen die spontaan begonnen te trillen, een soort gong in mijn hoofd die mij duidelijk maakte dat er iets ernstig mis was en een hongergevoel dat ervoor zorgde dat ik aan alles knaagde wat enigzins kauwbaar was.

Na 3 dagen werd ik iets rustiger. Tenminste, tussen mijn buien door. Ik was te vergelijken met een soort minuscuul wervelwindje, wat door de Hofstad raasde en alles op haar weg vervloekte. Niemand vloekte terug want iedereen wist dat de wind wel zou gaan liggen.

Na een week werd ik oprecht bang dat ik nooit meer zou gaan roken. Een soort paniek maakte zich over mij meester en ik had het idee dat er iets aan het overlijden was, wat mij erg dierbaar was. Misschien wel te vergelijken met een valse hond. Je geeft er heel erg veel om, maar weet dat je niet anders kan dan het af te laten maken.

Tussen 7 en 31 dagen heb ik veel gedaan om maar niet te roken. Hardlopen, eten, drinken, seks, nog meer drinken, nog meer rennen, nog wat meer drinken, naar de kroeg, nog meer seks en drinken door elkaar, weer naar de kroeg, te hard lachen om verkleumde rokers (van binnen stinkend jaloers) en biddend hopen dat ik struikelend in een sigaret zou vallen om zo, geheel legitiem, toch een trekje te kunnen nemen.

Dromen! Niet eerder heb ik zoveel gedroomd over sigaretten. Wat een avonturen maakten we samen mee. Op de toppen van mijn kunnen heb ik samen met een levensgrote sigaret de wereld bedwongen. Knipogend en uit zijn dak rokend, rende de sigaret met mij mee...... Een mens kan rare dingen dromen.

Ik haal diep adem (dieper dan ik ooit kon) en kan oprecht zeggen dat Vlek heel erg blij is. Voortaan ren ik zelf wel.

Knufje,
Vlek